1933 жылы 10 мамырда Берлинде 20 мыңнан астам кітап өртелген болатын. Бекітілген қара тізімде 94 неміс және 37 шетел авторлары болған. Бұл әрекет бірнешге айға созылып, 22 университет қатысыпты.
Қазір бұл жерде ескерткіш тұр: алаңда шынының артында ақ түсті бос кітап сөрелері бар үлкен бөлме, қасында металдан жасалған тақтайшада Генрих Гейненің 1821 жылы жазған пьесасынан алынған мына жолдар басылған: «Бұл басы ғана. Кітап өртеген жерде, ақыр аяғында адамдарды да өртей бастайды».
5 Пікір
Мамыр 19, 2008 at 7:08 тд
қандай жан түршігерлік десейч…
мен әлі күнге дейін КПССнің сезъдеріне шыққан кітаптарды тастатыруға аяп, әжетханада отырған кезде бір сүзіп шығам хотя бы орысшасы құр қалмасын деп
Мамыр 19, 2008 at 12:41 тк
Айко, Сіздікі оқудың соншама жаңа әдісі емес…
Мамыр 21, 2008 at 3:07 тд
Техносиндром мен жаңа әдіс тапқанымды емес…(яғни маған дейінде үйдегілердің көбі сөйтіп оқиды
)
керексіз кітаптан да бір нәрсе табу керектігін айтып атр едім
Мамыр 21, 2008 at 3:16 тд
Айко, 1)”жан түршігерлік” дегеніңе келісемін. Саясаттың әсерінен мәдени мұраны жою ақылға сыймайтын нәрсе әрине.
2) “керексіз кітаптан да бір нәрсе табу” – бұл жерде кім оны керексіз кітаптар қатарына қосып қойды соған да байланысты болар
Мамыр 29, 2009 at 11:33 тд
Мен тек қана туалетте оқим деп па?! УАХАХА!